We hebben allemaal ideeën over hoe we zouden willen leven, werken en leiden.
Over wie we willen zijn.
En over wat er anders mag.
Toch blijft verandering vaak uit.
Niet omdat we het niet weten.
Maar omdat echte verandering iets vraagt wat ongemakkelijk is:
eigenaarschap over ons eigen gedrag.
In dit artikel neem ik je mee in de kern van leiderschap,
zelf-sabotage
en waarom inzicht alleen nooit genoeg is.
Leiderschap begint bij eigenaarschap over je gedrag
We zeggen het zo vaak tegen onszelf:
Ik wil veranderen.
Dit moet anders.
Zo wil ik niet meer doorgaan.
En toch…
blijft ons gedrag vaak precies hetzelfde.
Niet omdat we het niet snappen.
Niet omdat we dom zijn.
Maar omdat veranderen iets heel anders vraagt dan inzicht.
Willen veranderen is iets anders dan bereid zijn te veranderen
De meeste mensen willen wel veranderen.
Maar intrinsiek zijn we vaak niet gemotiveerd om het ook écht te doen.
We zeggen:
Het ligt aan mijn werk.
Aan de druk.
Aan mijn omgeving.
Aan mijn partner.
Aan de omstandigheden.
En zonder dat we het doorhebben,
geven we daarmee de regie uit handen.
We schuiven verantwoordelijkheid weg.
Niet expres.
Maar omdat het veiliger voelt.
Want zolang iets buiten jou de oorzaak is,
hoef jij jezelf niet écht aan te kijken.
Inzicht is comfortabel. Gedrag veranderen is confronterend.
In mijn werk zie ik het elke dag.
Mensen weten vaak precies:
wat ze anders willen
wat hen tegenhoudt
waar hun patronen zitten
Maar weten is niet genoeg.
Je kunt tien boeken lezen over leiderschap,
maar zolang je gedrag hetzelfde blijft,
verandert er niets.
Echt leiderschap begint niet bij kennis.
Het begint bij de vraag:
Welk gedrag van mijzelf houdt deze situatie in stand?
En dat is een ongemakkelijke vraag.
Zelf-sabotage gebeurt in kleine keuzes
We saboteren onszelf niet met grote fouten.
Maar met kleine, dagelijkse beslissingen:
nog even uitstellen
niet uitspreken wat je voelt
meegaan met wat de omgeving verwacht
kiezen voor comfort in plaats van voor groei
Niet omdat we niet beter weten.
Maar omdat veranderen spanning oproept.
Spanning tussen:
wie je nu bent
en wie je zou kunnen zijn.
En precies daar haken de meeste mensen af.
Leiderschap en eigenaarschap horen bij elkaar
Leiderschap klinkt groot.
Maar in de praktijk is het iets heel eenvoudigs.
Leiderschap is:
eigenaarschap nemen over je eigen gedrag
ook als het ongemakkelijk is
ook als het pijn doet
ook als niemand anders kijkt.
Zolang je jouw gedrag blijft verklaren
met alles wat buiten jou ligt,
blijf je precies waar je nu bent.
Niet omdat je niet kunt veranderen.
Maar omdat je het nog niet echt durft.
Waarom afstand soms nodig is
Echte verandering vraagt vaak afstand.
Afstand van:
je omgeving
je rollen
je patronen
je dagelijkse ruis
Niet om te ontsnappen.
Maar om helder te kunnen kijken.
In die afstand ontstaat ruimte om te zien:
welk gedrag je herhaalt
wat je vermijdt
waar je jezelf klein houdt
en waar je verantwoordelijkheid uit de weg gaat.
Niet met oordeel.
Maar met eerlijkheid.
De kern
Verandering begint niet bij motivatie.
Niet bij plannen.
Niet bij goede voornemens.
Verandering begint hier:
bij eigenaarschap over je eigen gedrag.
Pas als je bereid bent te erkennen:
Dit doe ik zelf.
Hier kies ik zelf voor.
En hier mag ik iets anders gaan doen.
ontstaat er echte beweging.
Dat is waar leiderschap begint.
Altijd.
In mijn werk zie ik telkens weer hetzelfde:
Echte groei ontstaat niet in de drukte van alledag.
Maar op momenten van vertraging.
Van afstand.
Van stilte.
Niet om antwoorden te krijgen van iemand anders.
Maar om eindelijk eerlijk te worden tegenover jezelf.
En misschien is dat wel de belangrijkste vorm van leiderschap die er bestaat.Klik hier om een tekst te typen.
Reactie plaatsen
Reacties